Redacción Galiza

Juan Carlos Piñeiro Docampo, Verónica Veres Tasende e José María Cazalis | Fonte: Europa Press

Compromiso por Galicia entregou este sábado en Santiago á Federación de Redeiras de Galicia o Premio á Muller Comprometida 2018, que recolleu a presidenta da entidade, Verónica Veres Tasende, nun acto no que interveu o Senador do PNV José María Cazalis, exalcalde de Lekeitio, e no que se abordou a “penosa” situación dun colectivo “imprescindible” para o sector do mar.

A “discriminación laboral” á que aludiron durante o encontro reflíctese en feitos como a exclusión do colectivo de redeiras dos conceptos de coeficiente redutor da idade de xubilación, que se aplica aos colectivos vinculados ao réxime especial do mar.

En declaracións a Europa Press, o senador do PNV comprometeuse por iso a seguir “loitando” polos dereitos das redeiras de toda España para frear a súa situación de “invisibilidade”, e atendendo tamén ás particularidades do colectivo galego, o maior de toda España.

A discriminación que, historicamente, reflectiuse na “falta de formación” ou na dificultade para o recoñecemento das enfermidades profesionais ten un dos seus puntos máis graves “na discriminación de que sexa o único subsector da pesca que non ten recoñecido un coeficiente de redución na xubilación”, sexa “o que sexa”, engadiu.

“Evidentemente non vai ser o mesmo coeficiente redutor que o persoal embarcado, pero se os mergulladores, os estibadores, as mariscadoras, ou até os administrativos das Confrarías téñeno, parece razoable que este subsector tamén o teña”, engadiu o Senador, que reivindicou que “polo menos se lles trate coas mesmas condicións” e non sirva “escudarse, para non facer nada, en que é un subsector que estivo calado e á sombra durante moitos anos”.

A situación de precariedade das redeiras, que se arrastra desde hai décadas, mellorou nos últimos anos pero grazas, puntualizou Cazalis, a “elas mesmas” porque “a elas foi a quen se lles esixiu que dean pasos para ser recoñecidas como colectivo”, asociándose, formándose e integrándose “nun colectivo tan masculino como o das Confrarías”, pero sen que iso supuxera o retorno previsto en cuestións laborais.

Pero ademais do coeficiente reductor, outro dos cabalos de batalla das redeiras é o recoñecemento das enfermidades profesionais, e neste sentido, apúntase cara á responsabilidade dos gobernos autonómicos.

“Temos recoñecidas as enfermidades laborais, pero moitas veces até temos que levar nós o código que o di, se está recoñecida como enfermidade o túnel carpiano non teriamos que demostralo, teríase que aplicar directamente”, engadiu Verónica Veres Tasende.

As “penosas” condicións laborais lastran así, lamentou Verónica Veres, a unhas traballadoras “insubstituíbles”, que tratan de normalizar a súa situación. “As redeiras antes aguantaban até o oitenta en condicións infrahumanas de artroses pero temos que empezar a valorar o que valemos, non hai substitución xeracional porque non hai condicións de traballo”, denunciou.

Nesta liña, o senador do PNV explicou que “parte da penosidade tamén é que teñas que traballar no momento no que chega a rede, porque hai que reparala nese momento e que non se pode aprazar. Non pode dicir hai seis redes e vanse facendo, e iso hai que transmitilo a quen ten que sabelo”.

Por estes motivos, as reclamacións das redeiras incluiranse en iniciativas que presente a formación política PNV, a “irmá maior” de Compromiso por Galicia, segundo a denominou o propio Juan Carlos Piñeiro Docampo, secretario xeral de CxG.

Deja un comentario